Show Menu

1968, een lastige tijd om te emigreren.

We zijn gisteren in Oshawa geweest, op bezoek bij Beppie en haar dochter Connie. Zij zijn als gezin met 4 kinderen op 6 july 1968 geëmigreerd naar Canada en ze hebben nog steeds contact met andere passagiers van het schip.

Na het bezoek begrijp ik iets meer van het besluit van mijn ouders om terug te keren naar Nederland. Het was een slechte tijd om een baan te vinden in Ontario. Beppie en haar man kregen van de Nederlandse ambassade in Canada het advies om naar Edmonton te gaan, omdat daar wel werk was. Grappig is dat haar man en mijn vader bijna hetzelfde beroep hadden. Hij was bouwkundig ingenieur en docent en mijn vader was architect.

Wij zijn in Ontario gebleven. Eerst woonden we in Welland en daarna in Kitchener.  Mijn zus en ik speelden in Welland veel buiten op het veld achter de flat en in het park aan de overkant waar ik heb leren schaatsen. Ook herinner ik mij warme zomers en het zwembad bij de flat in Kitchener. Best luxueus een zwembad bij je flat vond ik.

Mijn vader heeft twee banen gehad bij architectenbureau’s, maar beide bedrijven hadden het moeilijk en moesten mensen ontslaan vertelde mijn moeder mij voor mijn vertrek. Als klein meisje heb ik nooit doorgehad dat het voor mijn vader lastig was om werk te vinden. Wel herinner ik mij dat hij heel creatief was in het maken van meubels voor weinig geld. We hadden een deur als tafel in Kitchener en toen we terug kwamen in Nederland maakte mijn vader van sinaasappelkistjes en goedkoop vloerkleed een bank. Vriendinnen van mij vonden dat geweldig. Het zag er modern uit denk ik. Die bank heeft overigens nog jaren bij ons in de woonkamer gestaan.

Nu realiseer ik mij beter dat het leven in Canada hard kan zijn, zeker als je geen werk hebt. Eigenlijk was ik best naïef en romantiseerde ik onze tijd in Canada. Ook wel weer mooi misschien dat mijn ouders ons nauwelijks hebben laten merken dat het moeilijk was, zodat ik alleen maar goeie herinneringen heb aan die twee jaar in Canada.

<span>%d</span> bloggers liken dit: